Իրանում ռազմական գործողության նպատակներն անհասկանալի են և անհետևողական. քաղաքագետ

Արմինֆո.Իրանում ռազմական գործողության՝ Թրամփի ձևակերպած նպատակներն անհասկանալի են և անհետևողական. դա բնավորության մաս է, իհարկե, նաև կառավարման ոճ: Այդ մասին իր հոդվածում գրում է ազգային անվտանգության հարցերով փորձագետ, քաղաքական գիտությունների դոկտոր Հրաչյա Արզումանյանը։

Նրա խոսքով ՝ առայժմ գործողության նպատակն Իրանում ռեժիմի փոփոխությունն է կամ տապալումը։ Միջոցները ռազմաօդային ուժերն են, իսկ եղանակները ռազմավարական օդային արշավն է՝ առաջնորդներին, ուժերն ու միջոցները և ենթակառուցվածքները ոչնչացնելու համար:

Սակայն միայն ռազմաօդային ուժերը բավարար չեն՝ ԻՀՊԿ-ին և զինված ուժերին ստիպելու վայր դնել զենքը։ Եվ ում հանձնվել, եթե ԱՄՆ-ը մտադիր չէ օկուպացնել Իրանը, իսկ նա մտադիր չէ, քանի որ դա անհնար է։ Ո՞վ կարող է երաշխավորել ԻՀՊԿ ծառայողների կյանքն ու անձեռնմխելիությունը, եթե իշխանությունը փլուզվի Իրանում ո՞վ կարող է ունենալ այնպիսի ուժային ռեսուրս, որպեսզի նման երաշխիքներ ապահովի։ "Հռետորական հարցեր", - կարծում է քաղաքագետը։ Ավելին, ինչպես նշում է նա, ԱՄՆ-ն Իրանի ժողովրդին ապստամբության եւ իշխանությունը զավթելու եղանակներ կամ միջոցներ չի առաջարկում։ Ռեժիմը խորը արմատներ ունի, և բարձրագույն ղեկավարության գլխատումը չի կարող տապալել այն։ Առավել ևս՝ Իրանի ներսում կազմակերպված դիմադրության շարժման բացակայության ֆոնին, որը կարող էր օգտվել առաջնորդների սպանության հետևանքով առաջացած ժամանակավոր քաոսից:

«Կարծում եմ ՝ Թրամփը շուտով իրանցիներին կհայտարարի, որ ԱՄՆ-ն արել է ռեժիմը տապալելու աշխատանքի իր մասը, իսկ իրանական հասարակությունը պետք է անի իրենը: Եթե չստացվի, մեղավոր է իրանական հասարակությունը։ Թրամփի ելույթներում արդեն հնչում են այնպիսի նոտաներ, որոնք թույլ կտան ավելի ուշ մեղադրել Իրանի ժողովրդին այն բանում, որ վերջինս չի օգտվել իր լայնածավալ փայլուն օդային արշավից", - գրում է Արզումանյանը։

Արզումանյանն առաջ է քաշում հետևյալ կարևոր պահերը. Նախ, ինչպես ցույց է տալիս վերջին հակամարտությունների փորձը, հետեւանքները հաճախ ավելի մասշտաբային, անսպասելի եւ հեռուն գնացող են լինում, քան ենթադրվում էր ՝ դուրս գալով անմիջական հակամարտության շրջանակներից. «Առայժմ ես տեսնում եմ լիբիական սցենար, սակայն, անհամեմատ ավելի մեծ ծավալի։ Երկրորդ, ցանկացած նշանակալի միջազգային իրավունքի գերակայության հետագա թուլացումը։ ԱՄՆ-ն ակնհայտորեն խախտում է միջազգային իրավունքը։ Խոսքը նաև ԱՄՆ օրենսդրության խախտման մասին է. «Թրամփը պատերազմ է սկսել, նույնիսկ, չխորհրդակցելով Կոնգրեսի հետ, որը պետք է պատերազմի թույլտվություն տա։ Հաշվի առնելով Կոնգրեսի հնազանդությունը, կարծում եմ, որ Թրամփը կստանա թույլտվություն, բայց՝ փոստֆակտում՝ ցույց տալով իր անսահմանափակ իշխանությունը»:

Բայց արդյո՞ք կարող է ամեն ինչ լավ ավարտվել, - հարց է տալիս Արզումանյանը։  - Չեմ կարծում։ ԱՄՆ-ի նպատակները չեն համապատասխանում եղանակներին և միջոցներին ՝ թողնելով հսկայական հարցական նշան ավիահարվածների դադարեցման հաջորդ օրը: Ես մեկ անգամ չէ, որ տեսել եմ, թե ինչպես են փլուզվում մանրակրկիտ մտածված ծրագրերը ՝ հանգեցնելով չնախատեսված հետևանքների։ Ընթացող իրանական պատերազմում ԱՄՆ- ն, ի տարբերություն Իսրայելի, կարծես թե, պարզապես, հաջորդ օրվա ծրագիր չունի", - գրում է քաղաքագետը։ «Իսրայելի նպատակները պարզ են և հստակ․ կոլափս Իրանում, ցանկալի է՝ երկրի փլուզմամբ: Այդ իմաստով կարելի է խոսել ամերիկա-իսրայելական հարաբերություններում հստակ ասիմետրիայի մասին, երբ վարողն Իսրայելն է, իսկ ԱՄՆ-ը՝ հետեւողը» ։