
Արմինֆո. Հայաստանի իշխանությունները ցանկանում են ապահովել 3-ից 5 տարեկան երեխաների առնվազն 95 տոկոս ընդգրկվածություն նախադպրոցական կրթության համակարգում:
Այս մասին հուլիսի 2-ին կառավարության նիստում հայտարարել է Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար Ժաննա Անդրեասյանը՝ ներկայացնելով կառավարության համապատասխան որոշման նախագիծը:
Նախարարի խոսքով՝ դպրոց ընդունվող բոլոր երեխաները առնվազն մեկ տարի ընդգրկվելու են նախադպրոցական կրթական ծրագրերում: Բազմաթիվ հետազոտությունների արդյունքները ցույց են տալիս, որ նախադպրոցական ծրագրերին երեխաների առնվազն մեկ տարվա մասնակցությունը հետագայում դրական է անդրադառնում նրանց ընդհանուր կրթության վրա: Անդրեասյանը հայտնել է, որ վերջին տարիներին նկատվում է երեխաների ընդգրկվածության զգալի աճ նախադպրոցական կրթության մեջ: 2021 թվականի համեմատությամբ՝ 2025 թվականի վերջին աճը կազմել է 17 տոկոս, և դա այն դեպքում, երբ 500 մանկապարտեզների կառուցման և արդիականացման ծրագիրը դեռևս ամբողջությամբ չի ամփոփվել: Չնայած դրան, քաղաքային բնակավայրերում դեռևս մտահոգիչ է այն երեխաների թիվը, ովքեր մեծ հերթերի պատճառով մանկապարտեզ չեն հաճախում: Այս համատեքստում առաջարկվում է ընդլայնել նախադպրոցական կրթության ծառայությունների ցանցը՝ մասնավոր հատվածի հետ համագործակցությամբ: Այն քաղաքային բնակավայրերում, որտեղ երեխաները չեն ընդունվում հաստատություններ նյութատեխնիկական բազայի անբավարարության և առկա հերթերի պատճառով, 5-6 տարեկան երեխաների նախադպրոցական կրթության ծառայությունները կփոխանցվեն մասնավոր հատվածին: Այդ նպատակով նախատեսվում է համապատասխան փոփոխություններ կատարել նախադպրոցական ուսումնական հաստատություններ երեխաների ընդունելության կարգում, ինչը ծնողներին հնարավորություն կտա ընտրել նախընտրելի ծառայությունը (նախադպրոցական ուսումնական հաստատություն, մանկապարտեզ կամ երկուսը միասին): Նշված դրույթն իր արտացոլումը կգտնի նաև էլեկտրոնային գրանցման հարթակում՝ ապահովելով դրա գործնական կիրառումը: Ներկայումս ֆինանսավորման մեխանիզմները տարբերակված են և զգալիորեն տարբերվում են համայնքներում. մի դեպքում ֆինանսավորման մեկնարկային կետ է համարվում դպրոց (մանկապարտեզ) հաճախող երեխաների փաստացի միջին թիվը, մեկ այլ դեպքում՝ երեխաների պլանային թիվը, ինչի հետևանքով առաջանում են էական տարբերություններ ֆինանսական միջոցների բաշխման մեջ: Խնդիր է նաև տարբեր նախադպրոցական հաստատությունների ծախսերի անհամամասնությունը և համայնքից համայնք դրանց ֆինանսավորման զգալի տարբերությունները: Ներկայացված նախագիծը լուծում է այս խնդիրը: