
Արմինֆո.Գոյություն ունի, առնվազն, երկու պետություն, որոնք շահագրգռված են Հայաստանում իրավիճակի ապակայունացմամբ, բայց բացահայտ չեն դրսևորում նման մտադրություններ։ Երևանում կայացած մամլո ասուլիսում այդ մասին հայտարարել է հայ քաղաքագետ, Genesis Armenia վերլուծական կենտրոնի հիմնադիր և տնօրեն Աբրահամ Գասպարյանը՝ պատասխանելով հարցին, թե արդյոք Սյունիքը կարող է դառնալ մի կետ, որտեղ գլոբալ խաղացողներին ավելի ձեռնտու կլինի պահպանել անկայունությունը, քան վերջնականապես կարգավորել իրավիճակը։
Նրա խոսքով՝ այդ երկրներից մեկը Թուրքիան է։ Փորձագետը կարծում է, որ Հայաստանի համար դաս պետք է լինեին Սիրիայի իրադարձությունները ։ Քաղաքագետի կարծիքով, Հայաստանի իշխանությունները սխալմամբ կարծում են, թե Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորումը ինքնաբերաբար կհանգեցնի նոր հնարավորությունների կամ սահմանների բացման: Քանի որ, ինչպես պարզաբանել է Գասպարյանը, նման մոտեցումը հաշվի չի առնում Անկարայի տարածաշրջանային հավակնությունների մասշտաբները։ Այդ առնչությամբ նա խորհուրդ է տվել անդրադառնալ Ահմեթ Դավութօղլուի 2013 թվականի "Ռազմավարական խորություն" աշխարհաքաղաքական դոկտրինին, նշելով, որ դրանում առանցքային ուղղությունների շարքում առանձնանում են Բալկաններն ու Սյունիքը։ "Եվ այս իմաստով պետք է հաշվի առնել, որ Թուրքիան տարածաշրջանային տրամաչափի խաղացող է, ուստի նրա հետ պետք է չափազանց զգույշ փոխգործակցել։ Դա հասկանում են անգամ Միացյալ Նահանգները", - ուշադրություն է հրավիրել քաղաքագետը։
Փորձագետի կարծիքով՝ ԱՄՆ-ը տարածաշրջանում գործում է առավելապես միջնորդների միջոցով, քանի որ այստեղ ուղղակի ռազմավարական շահեր չունի: Եվ նման միջնորդ ԱՄՆ-ի համար, նրա խոսքով, Թուրքիան է։ Երկրորդ երկիրը, որը շահագրգռված է իրավիճակի ապակայունացմամբ, ըստ փորձագետի, Իրանն է։ Սակայն, ինչպես պարզաբանել է փորձագետը, Թեհրանը կարող է դրանում շահագրգռված լինել միայն մեկ դեպքում, եթե իրականացվի Թրամփի երթուղին (TRIPP):
Իր հերթին՝ Հայաստանի նախկին արտգործնախարար, Դիվանագետների համահայկական խորհրդի անդամ Արա Այվազյանն ուշադրություն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ աշխարհն այսօր, ըստ էության, գտնվում է նոր աշխարհակարգի ձևավորման փուլում: Նրա խոսքով ՝ ներկայումս պայքար է գնում նոր ստատուս քվոյի համար, որը պետք է ձևավորվի միջազգային տրանսֆորմացիաների պայմաններում։ Հենց այդ պատճառով, ինչպես կարծում է փորձագետը, լիարժեք խաղաղության մասին խոսելը դեռ վաղաժամ է, քանի որ միջազգային հարաբերությունների գոյություն ունեցող համակարգը կործանման վիճակում է: Եվ տարածաշրջանը, նրա գնահատմամբ, թևակոխել է "ապակոնսերվացման" փուլ, որտեղ Սյունիքն առանցքային նշանակություն է ձեռք բերում։ "Մենք ականատես ենք գլոբալ դիմակայության, որը վարվում է ոչ միայն ռազմական միջոցներով ։ Ռուսաստանին փորձում են մեկուսացնել, Իրանը բախվում է համանման խնդրի։ Հենց այս համատեքստում Հայաստանն ու Սյունիքը հատուկ նշանակություն են ստանում տարբեր պետությունների համար", - պարզաբանել է փորձագետը։
Նրա կարծիքով՝ մի շարք պետություններ, չկարողանալով իրագործել իրենց նպատակները Հարավային Կովկասում, կարող են շահագրգռված լինել անկայունության պահպանմամբ կամ, նույնիսկ, ուժեղացմամբ՝ որպես սեփական նպատակներին հասնելու գործիք: Այս պայմաններում, ըստ Այվազյանի, Հայաստանի համար առավել նպատակահարմար կլինի Ռուսաստանի և Իրանի հետ եռակողմ ռազմաքաղաքական համագործակցության զարգացումը, ինչպես նաև "Հյուսիս-Հարավ" միջազգային տրանսպորտային միջանցքի (ՄՏՄ) իրականացումը: Նրա համոզմամբ ՝ այդ երթուղին ռազմավարական նշանակություն ունի Հայաստանի համար և կարող է դառնալ արտաքին ճնշման չեզոքացման կարևոր գործիք: